UMUT VAR
Aslı Naz KİTAPÇIOĞLU

Aslı Naz KİTAPÇIOĞLU

UMUT VAR

Her yeni bir yaşta, üç yüz altmış beş gün kadar yeni şeyler öğreniyoruz. Yeni hayatlar, yeni insanlar, yeni kararlar, yeni bir benlik katıyoruz kendimize.

Yitirdiğimiz şeylerin üzerine düşmemeye, laf anlatmamaya, inandırmaya, zaman tanımaya ihtiyaç duymuyoruz. İnanmış gibi yapıp devam ediyoruz, ince bir tebessümle. Kim, ne? öyle çok iyi biliyoruz ki kendimizi yormamayı tercih edip, boş veriyoruz.

Ben '' Onu da tanıyorum.'' cümleleri yerine, tanıdığın bir insan için bile '' Pek fikrim yok.'' demeyi tercih ediyoruz.

Yükümüzü tek başımıza sırtladığımızı anladığımız gün yalnız kalmaktan korkmamayı, kalabalığın ve gürültünün çok olduğu yerlerin bomboş olduğunu anladığımız gün doğaya sarılmayı, hayvanları sevmeyi öğrendik. İyiliğin karşılıksız kalmadığını, yüzümüze tebessüm olarak dönüşünü gördüğümüz günden beri kötü olmayı bıraktığımızda ki huzuru sevdik. Çok konuştuk. Konuşunca hiç bir şeyin değişmediğini anladık. İşte o gün susmayı öğrendik. Eylemleri sadece konuşmak olanlara nazaran susarak zihnimizi kullandık. Boş durmadık.

Karanlıkta da aydınlığı bulabiliriz dedik. Kapkaranlık, ışıksız odaları hayallerimizle aydınlattık. İlla ampule, muma gerek yok onu öğrendik.

Bir şeyleri yaşadıkça öğrenmedik mi zaten? Ve şu anda yaşadık hem de misli ile. Artık yorulmadan, iyilikle, tebessümle hiç uğraşmadan her şeyin güzel en güzel olma vakti. Gönlünüzü sahil esintisi kadar ferah tutun. Zeytin dalları arasında geçsin ömrünüz. Hoşça kalın

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar